Scharrelrealisme of scharrelromantiek – Distrifood


Scharrelrealisme of scharrelromantiek
Opinie1956

Foto: Roel Dijkstra
Wanneer u, net als ik, met enige regelmaat kook- en voedselprogramma’s op televisie kijkt, zal het u ook opvallen hoe mooi en idyllisch de daar getoonde landbouwdieren erbij lopen. Oude Engelse varkensrassen bij Jimmy’s Farm (een spin-off van Jamie Oliver), op het erf scharrelende geiten bij Rick Stein in Griekenland of vrije-uitloopkip bij Alain Caron terwijl hij op een vouwtafel in een groene wei staat te koken. Prachtig. In mijn sociale omgeving merk ik dat het beklijft. ‘Zo zou het moeten! Beetje minder vlees, maar dan wel op deze manier.’ Vraag is dan, hoe realistisch is dat scenario?

Column Mark Soetman

— Lees op www.distrifood.nl/opinie/blog/2020/03/scharrelrealisme-of-scharrelromantiek-101132659

Geplaatst in Eten en drinken, Herblogd, op de Boerderij, Uncategorized | Tags: | Een reactie plaatsen

Ambulancebus voor GGB Noord Nederland – Alex Miedema


Voor wie benieuwd is hoe de ‘Coronabus’ er van binnen uit ziet.

Op Groningen Airport te Eelde de Ambulancebus gepresenteerd, naar Canadees voorbeeld. Het is…
— Lees op www.alexmiedema.nl/2016/04/01/ambulancebus-voor-ggb-noord-nederland/amp/

Geplaatst in Herblogd, Reizen, Twitter, Uncategorized | Een reactie plaatsen

Denk wat je wil over de veehouderij maar laat Engels raaigras er voortaan buiten – martijndegroot.communicatie


Engels raaigras. Je hoort er altijd over als mensen zich beklagen over ons agrarische landschap. Het geldt als symbool voor de eentonigheid waarin de moderne veehouderij het platteland volgens sommigen heeft gestort. En voor de ontbrekende biodiversiteit die daarbij hoort. ‘Door intensivering, overbemesting, ruilverkaveling en monocultuur (van Engels raaigras bv) is ons Nederlandse landschap compleet verarmd en tot een ecologische woestijn geworden,’ tweette bijvoorbeeld Yoeri Albrecht, directeur van het Amsterdamse debatcentrum de Balie. En Frank Wassenberg, Kamerlid voor de Partij voor de Dieren ziet ook een verband met de vogelstand. Katten zijn niet het grootste probleem voor vogels, tweet hij: ‘Schuldige is het landbouwsysteem: veel schadelijke uitstoot veehouderij, veel gifgebruik, eindeloze weilanden met Engels raaigras. Daardoor minder biodiversiteit, minder insecten en minder vogels.’

Nu hebben beide heren veel kwaliteiten, maar daar hoort niet bij dat ze erg deskundig zijn op het gebied van landbouw. Dat onderstreept echter mijn punt: ik kom dat raaigras steeds tegen bij mensen die van een afstand oordelen dat de moderne landbouw is doorgeschoten en moet terugkeren naar vroegere praktijken. Daar verbaas me ik me dan over, want ik leerde in de jaren zeventig van de vorige eeuw – toch behoorlijk vroeger – in Wageningen al dat Engels raaigras geliefd was bij boeren vanwege zijn robuustheid en voederwaarde. Dat gras is dus niet bepaald iets van de laatste tijd, net zo min trouwens als het streven van boeren om tussen hun gras zo weinig mogelijk onkruid te dulden, waarmee ze zich onvermijdelijk het verwijt van ‘monocultuur’ op de hals halen. Agrarische bedrijvigheid is niet veel anders dan het terugdringen van de biodiversiteit, schreef ik al eens.

Maar wat ik niet wist, en Albrecht en Wassenaar zeker ook niet, is dat het gebruik van dit Engels raaigras al veel verder teruggaat dan de periode waarin ik zelf begon met opletten. In een vooroorlogs tijdschrift trof ik een verhaal over een ‘landbouwschrijver’ uit 1766 die de eigenschappen van het gewas prijst. Dit gras was dus al populair ver voor de geboorte van Jac P. Thijsse, de natuurvorser die met zijn album ‘Bloemrijke weiden’ het referentiepunt vormt voor veel terugverlangers. De achttiende-eeuwse bron noemt het in Engeland veredelde ‘Ray-gras of Rog-gras’ als belangrijke plant bij het aanleggen van weiland en vermeldt dat zijn Engelse bronnen het beschouwen als ‘de gezondste van alle kruiden, of planten, voor het vee… het maakt ook de paarden lustig en sterk, en voorkomt de gewoone ziektens der schaapen.’

Salomo zei reeds, besluit de verslaggever, ‘er is niets nieuws onder de zon’. Daar kan ik me nu, weer zoveel jaren later, bij aansluiten. Maar ik voeg eraan toe: denk wat je wil over de moderne landouw en veehouderij, maar laat Engels raaigras er voortaan buiten!

vorig artikel  
martijndegroot.communicatie

Ir. Martijn N. de Groot
Julianalaan 10
2051 JR Overveen

M 06-30850505
T 023-5299009

E info@martijndegroot.com
— Lees op www.martijndegroot.com/weblog/laat-engels-raaigras-er-voortaan-buiten/

Geplaatst in Herblogd, Koeien, Nieuws uit de natuur, op de Boerderij, Twitter, Uncategorized | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Smarp


21 Jan
Be Aware

Naast de valse e-mails, SMS en andere digitale valse boodschappen sturen oplichters ook weer ‘gewoon’ brieven per post. In de brief die uit naam van de bank lijkt te komen wordt gevraagd je pas te vervangen. Vaak wordt er nog gewaarschuwd voor valse e-mails of SMSjes. Bij de brief zit een formulier waarop o.a. gevraagd wordt om je huidige pincode en je nieuwe gewenste pincode in te vullen. Er staat ook een instructie hoe je je pas door moet knippen; Langs de chip zodat hij (hoe convenient) nog steeds mooi in de scanner past of op een andere manier te gebruiken is. Daarna moet je je bankpas samen met het formulier waar je je pincode op ingevuld hebt, opsturen naar een adres dat niet van de bank is.
— Lees op rabobank.smarpshare.com/app.microblog/

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Leve Europa


Driekus Vierkrant

Leve Europa. De EU is dood, leve de EU!

Door Driekus Vierkant, te Milaan – Rome – Parijs – Athene – Barcelona – Londen – Kiel-Windeweer

Moi! Dat is Gronings voor hallo. Frans voor me. Moi moi is Fins voor doei. We kunnen alle vooroordelen en tegenstellingen tussen Europeanen uitvergroten en ze zijn allemaal waar. Italianen zijn onbetrouwbaar, Duitsers hebben geen humor en Brits eten is vies. Fransozen stinken en Griekse vrouwen zijn bloedmooi tot hun 30e.

Wat hebben Europeanen elkaar bevochten. Om andere stammen te veroveren, om grondgebied. Om welvaart te bouwen ten koste van de ander. Later om geloof. Miljoenen mede-mensen over de kling gejaagd vanwege heilig geloof in een heilig sprookje. En waar Nietsche voor waarschuwde: als we geen oorlog meer voeren om geloof, dan voeren we veel heftiger oorlogen over de inrichting van Europa: socialisme, communisme, kapitalisme of fascisme?

En nu hebben we al effe een tijdje…

View original post 1.098 woorden meer

Geplaatst in Uncategorized | Een reactie plaatsen

Bang om te breken —


“Christel, is het wel zo goed voor jou om dit project te doen?” Die vraag kreeg ik van een van mijn zussen toen ik over AgroZorgwijzer vertelde. Geen gekke vraag. Ik sta enorm open voor emoties van anderen. Dat raakt me en vraagt best wat hersteltijd af en toe. Het mooie is echter dat mijn […]

via Bang om te breken —

Citaat | Geplaatst op door | Een reactie plaatsen

#zorgvoorelkaar #praatmetelkaar #agrozorgwijzer | LinkedIn


Bang om te breken
Gepubliceerd op 9 december 2019

Christel van Raaij
Communicatie – Coaching – Projectleiding
“Christel, is het wel zo goed voor jou om dit project te doen?” Die vraag kreeg ik van een van mijn zussen toen ik over AgroZorgwijzer vertelde. Geen gekke vraag. Ik sta enorm open voor emoties van anderen. Dat raakt me en vraagt best wat hersteltijd af en toe. Het mooie is echter dat mijn eigen kwetsbaarheid anderen helpt om open te zijn.

Wel belangrijk, geen beweging

Door allerlei gesprekken met boeren en erfbetreders krijg ik inzicht in waarom mensen (en daarmee organisaties) de zorg voor een ander heel belangrijk vinden, maar niet altijd in beweging komen. Veelgenoemde redenen: het is niet mijn taak, als ik mijn zorgen uitspreek ben ik niet meer welkom, ik ben geen psycholoog. In een echt open gesprek hoor ik ze zeggen: “Wat als ik iemand niet kan helpen? Wat als ik het juist erger maak?” En, dan is er ook de angst voor het eigen verdriet.

Eén voorbeeld hiervan staat me scherp voor de geest. Een training waarbij een deelnemer – toevallig mijn gesprekspartner – zich pertinent niet wilde verplaatsen in de rol van hulpvrager. Tijdens de tweede gespreksronde was er genoeg vertrouwen om dit wel te doen. Eenmaal in gesprek kwamen er tranen in zijn ogen. “Ik had me zo voorgenomen dat dit niet zou gebeuren vandaag”, was zijn eerste hartgrondige reactie. Gelukkig gevolgd door de opmerking dat het gesprek wel heel goed voelde. Dit voorbeeld is niet uniek, de eigen emotie is vaker een drempel om in gesprek te gaan. Bang om te breken, terwijl je er juist voor een ander wilt zijn.

Voorbij eigen ongemak

In onze samenleving, en daarmee ook in de landbouw, is het steeds minder gewoon om eigen zorgen en verdriet te delen. En toch willen we er zijn voor elkaar. Via AgroZorgwijzer kan ik daadwerkelijk iets betekenen hierin. Met alle betrokkenen knopen we initiatieven aan elkaar, maken we allerlei mensen die enorm actief zijn op dit vlak zichtbaar en bedenken we nieuwe mogelijkheden. Ik heb gemerkt dat het echt nodig is om het gesprek aan te gaan over mentaal welbevinden. Het maakt dat organisaties stap voor stap voorbij het eigen ongemak gaan en verkennen hoe zij er kunnen zijn voor hun leden, klanten, medewerkers en bestuurders als het gaat over mentale problematiek.

Kracht van anderen

Dit is geen eenvoudig onderwerp. Het is spannend en raakt persoonlijk. Voor mij geldt dat ik niet anders kan dan hier vol voor gaan. Ik ben niet langer “bang om te breken”, dankzij de kracht van al die mensen die hier met evenveel passie aan werken. Door mijn persoonlijke gevoel te delen, hoop ik dat anderen zich gesterkt voelen en bedenken wat zij hierin kunnen betekenen. Want zeker in de huidige tijd hebben we deze beweging, het omzien naar elkaar, hard nodig.

#zorgvoorelkaar #praatmetelkaar

— Lees op www.linkedin.com/pulse/bang-om-te-breken-christel-van-raaij

Geplaatst in Computers en internet, Herblogd, Twitter, Uncategorized, Vrije tijd | Een reactie plaatsen